GEOPOLITICAL SIGNIFICANCE OF THE ORGANIZATION OF TURKIC STATES FOR CENTRAL ASIA: OPPORTUNITIES AND THREATS
Keywords:
Organization of Turkic States, Central Asia, geopolitics, regional integrationAbstract
This article examines the geopolitical significance of the Organization of Turkic States (OTS) for the Central Asian region, focusing on its impact on regional integration processes and its strategic opportunities in the political, economic, and security spheres. The study explores the stages of the Organization’s formation, its institutional development, and the evolution of cooperation mechanisms among member states through historical and geopolitical perspectives. Particular attention is given to the role of the OTS in developing transport and communication networks, strengthening geoeconomic connectivity, and promoting cooperation in the fields of energy and regional security.
The article further assesses the potential of the OTS to serve as a balancing mechanism for Central Asian states in the context of competing interests among major geopolitical actors, including Russia, China, the United States, and other influential powers. At the same time, potential challenges associated with regional integration processes, external political pressures, and Türkiye’s ambitions in the region are critically analyzed. The findings demonstrate the strategic importance of the Organization of Turkic States in promoting multilateral cooperation, strengthening regional stability, and contributing to the emergence of a new geopolitical balance in Central Asia.
References
Aydın M. (2001). “Kafkasya ve Orta Asya'yla İlişkiler”. In: Baskın Oran (Ed.). Türk Dış Politikası: Kurtuluş Savaşından Bugüne Olgular, Belgeler, Yorumlar. Cilt 2. İstanbul: İletişim Yayınları, ss. 366–439.
Bal İ. (2004). “Soğuk Savaş Sonrası Türk Dış Politikası İçin Türk Cumhuriyetleri’nin Önemi”. In: İdris Bal (Ed.). 21. Yüzyılda Türk Dış Politikası. Ankara: Nobel Yayınları, s. 370.
Çaman E. (2006). “Kafkasya ve Orta Asya’da Türkiye’nin Yeni Bölgesel Politikası: Dış Politikanın Yönelim Sorunsalı”. Avrasya Dosyası, Cilt 12, Sayı 1, ss. 181–210.
Doğanay H. (1995). “Türk Dünyası’nın Siyasi Sınırları”. Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Sayı 3, ss. 23–56.
Eroğlu H. (1990). Türk İnkılap Tarihi. Ankara: Savaş Yayınları.
Huseynov V. (2024). “The Organization of Turkic States Seeks Defense Cooperation”. Eurasia Daily Monitor, Vol. 21, Issue 35.
Kocatepe Ö. F. (2022). Türk Devletleri Teşkilatı: Politik ve Askeri İş Birliği. 1. Baskı. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
Toklu V. (2006). Uluslararası İlişkiler. Ankara: İmaj Yayınevi.
Turan M. N. (2020). “Türk Modeli ve Türk Dünyası Söylemlerinin Jeopolitiği: 1990’lar Türkiye’sine Bir Bakış”. Türkiye Siyaset Bilimi Dergisi, Cilt 3, Sayı 2, ss. 185–204.
Türk Devletleri Teşkilatı. (2022). Türk Devletleri Teşkilatı Dokuzuncu Zirvesi Semerkant Bildirisi.
Yılmaz V. (1998). Siyasi Tarih. İstanbul: Harp Akademileri Basım Evi, ss. 346–348.
Zorlu K. (2019). Türk Dünyası Güncesi. 1. Baskı. İstanbul: Ötüken Neşriyat.
